Ik las het boek Voice van zangeres en stemcoach Laura Stavinoha waarin ze beschrijft wat (podium)angst met je stem doet als je moet zingen. Stress activeert je (sympathische) zenuwstelsel en wordt zingen (of spreken) ineens een stuk lastiger. Stress heeft dus invloed op je stem.

Tijdens mijn opleiding tot psychosociaal therapeut kreeg ik feedback op mijn stem. Ik praatte te hard, te monotoon en hakkelde soms teveel. Dat was confronterend maar ik ben dankbaar dat ik hoorde hoe mijn stem kon overkomen op anderen. Door me bewust te worden van het effect van mijn stem, kon ik ermee leren spelen.

Ik merkte dat mijn stem omhoog ging als ik me onzeker voelde. Ik zette een soort ‘telefoonstem’ op. Ik probeerde het goed te doen of het de ander naar de zin te maken. Door het onderdrukken van de onzekerheid en ‘niks aan de hand’ uit te stralen ging ik juist een beetje uit verbinding. Pas toen ik leerde bewust zachter te spreken, merkte ik dat ik mezelf kon reguleren én dichter bij de ander kon komen.

In een therapiegesprek steek het nauw of ik zacht spreek of wat harder. Door te variëren in toon sluit ik aan bij de client. Ik stem af. Dat geeft de client de ruimte en veiligheid om zichzelf te onderzoeken. Net zoals een moeder haar baby kan geruststellen door zachte woorden te spreken.

>Ben jij je bewust van wat je communiceert met je stem? En hoe je stem soms een alarmsignaal kan zijn voor spanning of gebrek aan verbinding? Je bent van harte welkom voor een kennismaking in mijn praktijk.

Bekijk mijn aanbod